Uiteindelijk is de doorslaggevende factor voor mij persoonlijk ‘ideologisch’. Kort gezegd, hoe een partij over de gebeurtenissen in de wereld nadenkt en welke oplossing er worden bedacht. De SP is toch de laatste partij is die  een socialistische visie heeft. Niet socialisme als dichtgetimmerd denkkader, maar een open blik op de samenleving waarbij die samenleving in zijn geheel belangrijk is. Samen leven, waarbij niet alleen de kans op succes voor een enkeling als leidraad wordt genomen. Een samenleving die is ingericht door en voor de mens, in alle verschillende vormen.

Verder is de SP een actie organisatie. Dat wat je niet zint, daar doe je wat aan. Het zit niet direct in mijn aard, maar ik heb enorme bewondering voor alle  mensen die ik de afgelopen jaren heb zien praten, bezetten, helpen, bouwen, betogen en nog eens praten. Vaker zonder media-aandacht en lekker weer, dan met. Het is partij die met voelsprieten  in de uithoeken van onze samenleving en die een hand uitsteekt voor de zwaksten. Een organisatie eerst buiten de gemeenteraden en de twee Kamers voor mensen (en dieren) opkomt, alvorens er parlementair mee te koop te lopen.

Verder is het een kritische partij. Alleen de dingen doen die mensen écht ten goede komen. Geen ondemocratische wankele Europese superstaat achterna hollen, geen heilloze geldverslindende missies in Afghanistan, geen AOW-leeftijd verhoging als mensen onder de 64 nog maar nauwelijks aan het werk komen. Niet banken en hypotheken redden en de gewone werkende mens laten creperen. Durven zeggen wat er misgaat in de zorg, in het onderwijs en bij de intergratie – zonder te vervallen in clichés, stemmingmakerij of onnodig duister afgschilderde doemscenario’s.

Tenslotte ben ik niet van vrij links, gezellig links, sociaal liberaal progressivisme of hoe het tegenwoordig bij Groen en PvdEuh allemaal wel niet mag heten. Psuedo-idealisme, dat duurt tot aan de volgende rosé-tje op het volgende zonovergoten terras. Omdat het wel leuk moet blijven zolang men nog een baantje in de culturele sector heeft. Nee, bij links hoort verontwaardiging, boosheid, dat onrechtvaardigheid je werkelijk raakt en aanzet om goed te doen. Het is nog een kunst om daar niet zuur van te worden, maar ik geloof dat het uitstekende humeur van Emile Roemer wel heeft bewezen dat zulks niet het geval hoeft te zijn.

Dus, ik was van plan om 9 juni SP te stemmen.
Nog steeds vol overtuiging.

Gisteren is een motie van GroenLinks en D66 aangenomen, door bovenstaande partijen, waarin zij hun steun uitspreken voor het sturen van politietrainers naar Afghanistan. Daarmee maken ze een verlenging van de agressieve militaire bezetting van Afghanistan door de NATO mogelijk. Door de militaire inteventie zijn naar schatting al 28.000 afghaanse burgers om het leven gekomen en ontelbare gewond geraakt.

Nederland heeft niets te zoeken in Afghanistan, het bestrijden van onderdrukkende regimes is geen taak van de NATO en valt niet onder de Nederlandse grondwet vastgelegde “bevordering van de internationale rechtsorde”.

Bombardementen uitgevoerd vanuit gevechtsvliegtuigen en helikopters van de NATO zijn ondanks de zogenaamde technologisch ‘vergevorderde’ wapens nog steeds een van de meest barbaarse middelen die de Westerse wereld inzet tegen andere mensen.

Westerse aanwezigheid kan nooit voor een stabiele Afghaanse maatschappij zorgen. Democratie en echte vrijheid kan niet worden opgelegd door een bezettende macht en een met NATO-militairen kunstmatig in stand gehouden regime.

Het vaderland wordt aangerand!
Allen in ‘t gelid.
Fier de driekleurvlag geplant.
Leeuwen, scherpt ‘t gebit!
Overal alarm geluid!
Zal het volk zich om ons schamen?
Nooit of nummer! Achteruit!
Hier zijn de Vlamen.

Kogels fluiten aaklig rond,
Zwaar gromt het kanon.
Eer men heerscht op onzen grond
Smoort in bloed de zon.
Onze borsten zuin een stuit,
Zal één aan plichten falen?
Nooit of nummer! Achteruit!
Hier zijn de Walen.

Moeder, zuster, vrouw en kind,
niet gevreesd, geweend!
Hoog de harten! In God vind
ge ons met u vereend.
Worden wij den dwingelands buit?
Zal hij vrijheid, recht verzwelgen?
Nooit of Nimmer! Achteruit!
Hier zijn de Belgen.