Met de verkiezingen in aantocht wordt de Nederlandse bevolking om een oordeel gevraagd. Achttien politieke partijen hebben hun kandidatenlijsten afgeleverd bij de kiescommissie, elk met om en nabij de vijfentwintig mannen en vrouwen. Van die bijna vijfhonderd kandidaten kiest iedere Nederlandse burger er ééntje, waarvan hij of zij vindt dat die de Tweede Kamer in mag. Daar moet die kandidaat vervolgens een regering gaan formeren, controleren en gaan helpen bij de ontwikkeling van wetgeving.

Alleen krijgt de stemgerechtigde burger van verschillende journalisten van de Nederlandse media, iets heel anders te horen. Nederland kiest op 9 juni een premier. Die man komt voort uit een van de partijen die de grootste zijn geworden in opinie-peilingen. Onduidelijke onderzoeken die gehouden worden onder een select (doch representatief, verzekert men ons) groepje Nederlanders.  Voor de onderbouwing van die keuze, gaat het maar om één ding; welke premier met zijn partij het ‘beste’ om kan gaan met de  economische crisis die de wereld in 2007 overspoelde.

Het deel van het journaille dat aan deze volksverlakkerij meedoet, is wellicht te lui of te dom om het ietwat complexe Nederlandse democratisch stelsel in heldere taal en boeiende televisie weer te geven. De keuze voor premiers-debatten en het lange doorzagen over de vraag of de lijsttrekker voldoende weet over het functioneren van ons monetaire stelsel en hedge-funds, is uiterst schadelijk voor het goed functioneren van ons politieke stelsel. Ook van kreten als “bij deze verkiezingen gaat het alleen maar nog maar over de economie” zou iedere zichzelf respecterende journalist zich ver moeten houden.

Argumenten als, ‘ja maar dat wil de kijker / lezer nou eenmaal’, houden geen stand. De vierde macht heeft naast de zelfgekozen taak tot vermaak, ook de plicht tot het geven van correcte en volledige informatie. Dat behelst een overzicht van de volledige kieslijst, inclusief de nog-niet-gevestigde partijen en hun vermeende kwaliteiten. Maar ook gaat het hier om het stellen van de correcte vragen. Welke kandidaat is in staat om in een periode van vier jaar goede plannen ten uitvoer te laten brengen door een groep ministers? Burgers dienen daarbij gewezen te worden op het feit dat bij een overschot aan stemmen op één kandidaat, deze kandidaat deel uitmaakt van een partij met kandidaten met dezelfde plannen en dat die dan met hem in de kamer komen.

De plannen van die kandidaten moeten gaan over het geheel van de maatschappij, de Nederlandse economische positie onze welvaart – maar ook: openbare orde, gezondheidszorg, buitenlands beleid, cultuur, leefomgeving, en, ondanks dat de VVD beweert dat de overheid er niet voor kan zorgen, over het met dit alles samenhangende geluk of welzijn. De overheid zorg namelijk voor de zaken die in het algemeen belang zijn, en welzijn, is een algemeen belang. Factoren die het welzijn van burgers in de weg staan zijn, een slechte fysieke gezondheid, stress door een (vermeend) gebrek aan middelen om te overleven, sociale uitsluiting en (wederom mogelijk vermeende) onveiligheid, die factoren dienen te zo goed als het kan te worden geminimaliseerd.

We kiezen dus niet alleen die beste bezuinger van Nederland. De schulden die zijn gemaakt om de banken en het Europese mega-project te redden en ja, moeten worden afbetaald – zo werkt het systeem nou eenmaal. Maar dat hoeft niet per sé de ochtend van 10 juli te beginnen, en klaar te zijn in september 2014. Dat kan niet eens. Als het ophoesten van de daarvoor benodigde gelden ten koste zou gaan van de Nederlandse maatschappij in zijn geheel, van de dingen die waardevol zijn voor het welzijn, is bezuinigen een uiterst onverstandige keuze. Het zou in ons belang kunnen zijn om met bepaalde zaken even te wachten.

Beste stemgerechtigde, als u dit leest; laat u niet van de wijs brengen door wat u in een kort uurtje wordt voorgeschoteld op televisie. Sluit uw oren voor soundbites en vertrouw niet alleen op de vrolijke uitstraling van een enkeling aan de tafel van u favoriete praatprogramma. Denk lang na voordat u kiest, ga na welke dingen u gedaan zou willen zien de komende vier jaar. Besef daarbij dat u niet een persoonsvertegenwoordiger kiest, iemand die doet wat goed voor u is, maar een volksvertegenwoordiger. Een vrouw of man, oud of jong, hier geboren of  ooit naar hier gekomen, die in Den Haag doet wat goed is voor ons allemaal. Voor onze welvaart, maar zeker ook, voor ons welzijn.