Utrecht is een drukke stad, sommige mensen zijn daar gek op, maar ik ben opgegroeid in rustigere streken en heb soms behoefte aan kalmte. Daarom vind je mij regelmatig in park Transwijk. Mensen zie je daar niet heel veel. Er zijn wel kippen en varkens – die wonen op een door Europa gesponsorde kinderboerderij en zijn dus heerlijk rustig.

Maar goed, je hebt gezellig druk en idioot druk, en idioot wordt het inmiddels rond het centraal station. Die drukte is het gevolg van de bouwdrift van ons stadsbestuur – onder aanvoering van PvdA wethouder Harrie Bosch. Het maakt kennelijk niet zoveel uit wát er gebouwd wordt, als er maar geboord, gegraven en gehamerd kan worden.

Harrie Bosch schrijft op zijn ‘persoonlijke’ website dat hij voornamelijk druk is met nieuwbouw om de wachtlijsten in de sociale woningbouw van Utrecht terug te dringen, dat zal best wel – maar ik rijd iedere dag met mijn fiets tegen de bouwput ‘Laag Catharijne’ aan. De omgelegde oversteekplaatsen en provisorische stoplicht-achtige constructies vergen nog al wat aandacht en stuurkunst.

Vervelend voor mij, en leuk voor Harrie en consorten, is dat de plannen voor de bouw onomkeerbaar zijn. De gapende gaten zijn gegraven en de rechten zijn verpatst. Vervelend voor mij, en leuk voor niemand is dat deze bouwdrift minstens tot 2030 aanhoudt. Het plannigstalent van bouwbedrijven kennende nog wel iets langer.

Zouden we dan de komende 20 jaar wel een beetje rekening kunnen houden er behalve graafmachines en lijnbussen ook ook mensen op tom-tomloze tweewielers gebruik maken van de wegen en dat het er in de spits wel eens meer dan gemiddeld kunnen zijn. Niet heel moeilijk toch? Als ze dat lukt, dan kunnen we tenminste rustig doorfietsen.