De aarde warmt op, dat kan enkel rampspoed veroorzaken, en de mens is er zelf schuldig aan. In 2006 openbaarde Al Gore het naderend onheil in The Inconvenient Truth. Er was wat ‘Amerikaans drama” voor nodig, maar eindelijk reageerde de internationale politiek op een ontwikkeling waarover wetenschappelijke kennis al jaren voorhanden was.

Iets meer dan drie jaar later is de hele wereld in het Koude Kopenhagen verzameld om iets te doen tegen de rampspoed die de wereld te wachten staat. Drie jaar lang stonden de belangrijkste neuzen dezelfde kant op, en was iedereen overtuigd van de absolute waarheid van de voorspellingen.

Vlak voor de conferentie werd er op een Russische server een verzameling van 60MB aan e-mails gedumpt. In de e-mails schreven prominente klimaatwetenschappers over hun methoden. De grote schok was dat een deel van deze mails leek te gaan over het verhullen van informatie die de bestaande klimaattheorie aan het wankelen zou kunnen brengen.

Klimaat-sceptici vonden de heilige graal. Eindelijk was ‘bewezen’ dat het allemaal een grote ‘hoax’ was. Tegelijkertijd werd het langzaam koud buiten. (De persoon de conferentie in het noordelijke Kopenhagen over ‘de opwarming van de aarde’ in december heeft gepland, verdient het om op staande voet ontslagen te worden – vanwege een slecht gevoel voor timing.)

Einde ‘Kopenhagen’ ? Natuurlijk niet.  Ook al is voor de leek onmogelijk te oordelen wat er precies waar is van de opwarming van de aarde.  Ook al is ondoenlijk om de context van iedere ‘belastende’ zin uit duizenden e-mails te beoordelen. Het nut van het beperken van uitstoot van gassen en wereldwijde olieconsumptie is niet aangetast – de opwarming van de aarde is namelijk niet het enige probleem.

De gezondheidsrisico’s die verbonden zijn met de uitstoot van de grote industrie en duizenden vervuilende auto’s, zijn zonder desastreuze klimaatveranderingen en smeltende gletsjers al een goede reden om beperkingen door te voeren. De teruglopende olievoorraden en de eindigheid van deze engergiebronnen, en de daaarmee samenhangende conflicten zijn van voldoende zorg om zon- , water- en windenergie te gaan winnen.

Als dan toch wél echt waar is wat Al Gore zo dramatisch bracht in mei 2006, beschermt een stevig klimaatakkoord in Kopenhagen de mensheid (even) tegen apocalyptisch onheil. Als de waarheid meer richting het midden ligt, helpen we de mens nog steeds. Door schonere lucht en een afnemende invloed van de oliebelangen. Als er een akkoord komt winnen we gegarandeerd.