Elk Nederlands huishouden moet elk jaar 2.200 euro extra belasting betalen. Allemaal om de vestiging van multinationals in ons land zo aangenaam mogelijk te maken. € 8.000.000.000.000,- wordt per jaar door Nederland gesluisd – ten koste van buitenlandse economieën, in het bijzonder die van ontwikkelingslanden. En als klap op de vuurpijl is het niet eens echt ten voordele van Nederland.

Het zijn conclusies van Geerten Michielse, hoogleraar belastingrecht, die zondag 18 oktober in Zembla werden gepresenteerd. De vraag is nu waarom deze kip met gouden eieren niet aan het begin van de crisis bij de veren is gegrepen en in een legbatterij gezet. Waarom moeten van dit kabinet gehandicapten, ouderen, studenten en allerlei andere Nederlandse burgers de komende jaren de rekening betalen voor wat corporations de wereld-economie hebben aangedaan?

Er zijn een aantal opties.

Zijne excellentie Bos (Wouter voor vrienden) is zo druk met het redden van omvallende banken dat 16 miljard aan zijn aandacht ontglipt is.  Dan zijn hij en de andere regenten kennelijk te dom om deze kans te zien. Het zou ook kunnen dat bij een verslechtering van het belastingklimaat alle multinationals naar Ierland of Bermuda vertrekken – en dat zij dreigen onze economie de rug toe te keren. Dan zijn ze ronduit bang. Tenslotte zou het kunnen dat om belastingconstructies in stand houden, zakken met geld of toekomstige baantjes beloofd zijn. In dat hypothetische geval is iedereen zo corrupt als de pest.

Natuurlijk kan het ook zo zijn dat Bos en de zijnen, dom, bang én corrupt zijn – meer dan een vermoeden wordt het niet. Wat de achterliggende reden ook is, burgers en kleine ondernemingen worden genadeloos uitgeknepen voor de belangen van het grootkapitaal en de Nederlandse staat werkt hier gewillig aan mee. Zieken, ouderen en studenten, worden om de diefstal mogelijk te maken, door onze pseudo Christenen en pseudo Sociaal-Democraten afgeschilderd als een last voor het systeem.

En de ‘topmannen’ van de grote bedrijven? Zij staan erbij, kijken ernaar, en ze lachen er om. Want daar weten ze dat als er in de politiek echt maatregelen worden genomen tegen de uitbuiting waar zij verantwoordelijk voor zijn, ze met de noorderzon vertrekken. Naar oorden waar men ze wel voor een habbekrats hun gang laat staan. Corporations hebben geen plichtsbesef, geen moraal. Voor hen telt enkel de winst, en daarvoor houden ze democratieën in een gouden wurggreep.