Voor onsympathieke landen geldt een omgekeerde bewijslast. Toen de VS bedachten dat Irak een verzameling massavernietigingswapens had, moest door dat land het bewijs geleverd worden dat het ze niet had. Wat zoveel betekende als het volledig openstellen van álle militaire complexen, paleizen en overheidsgebouwen voor VN-inspecteurs.

Nu heeft de S.O.B. Coalitie (Sarkozy, Obama, Brown) bedacht dat Iran een nucleair wapen aan het ontwikkelen is. Het is nu dan volgens hen ook aan Iran, om bij de geplande top-bijeenkomst in Geneve met ‘overtuigend bewijs’ komen dat ze dat niet aan het doen zijn. Anders volgen er sancties die ‘pijn gaan doen’, dreigde Obama.

Iran is niet echt één van de meest sympathieke partijen in de regio, maar de agressieve houding van SOB en Israël leidt enkel tot het verder oplopen van deze precaire situatie. De aanhoudende dreigementen zullen nooit resulteren in een meer open opstelling van de Islamitische Republiek.

De vraag is ook, waarom een land, dat nog geen enkel land in de regio heeft aangevallen, niet uit zelfbescherming een nucleair wapen zou mogen hebben. Pakistan heeft dé Bom, India heeft de Bom, Noord-Korea heeft een Bommetje, Israël heeft een nucleair arsenaal waarmee het Iran van de kaart kan vegen…

Voorlopig meldt het land dat er nog geen wapens in de maak zijn. Het de Koran zou de ontwikkeling van de wapens verbieden. Eerst zien dan geloven, zou je zeggen. Aan de andere kant, Irak beweerde ook geen massa-vernietigingswapens te hebben en daar bleken een wrede-dictator en zijn hysterische persvoorlichter ook beter betrouwbaar dan democratisch gekozen politici en onze eigen media.