Donderdag
Het waait hard. Tussen de omgewaaide kranen, de kletterende regen en de doden en gewonden door lijkt het alsof Nederland samenkomt. Op de afsluitdijk staan mensen van het Friese waterschap te kijken of de provincie de voeten droog houdt, in Utrecht zitten mensen uit alle gewesten vast in de jaarbeurs en in het hele land heerst een soort gevoel van collectieve alertheid. Je zou bijna verwachten dat de grote leider van ons land de noodoproepen van www.crisis.nl met een daverende, hartverwarmende televisie toespraak kracht zou bij zetten. “Vreest niet arme burgertjes, houdt moed en bid.” Gelukkig is onze Balk niet zo daverend ingesteld. Ik kan er geen genoeg van krijgen, ik zet de TV aan en browse wat op internet. Glaasje wijn erbij. “Houdt moet arme burgers.” mompel ik terwijl een dakpan van het huis aan de overkant waait – ik hef mijn glas. Met mij gaat het helemaal goed.